niedziela, 3 kwietnia 2011

Oczka wodne w ogrodach

Dobrze zaprojektowane i umieszczone w odpowiednim miejscu oczko wodne w ogrodzie jest bardzo atrakcyjne dla oka.

POLECAMY:

Oczka wodne w ogrodach otoczone piękną roślinnością powodują, że człowiek czuje się, jakby znajdował się w raju. Widok natury uspokaja i sprawia, że miłośnik ogrodu odpoczywa na łonie przyrody. Warto jest dobrze przemyśleć, gdzie wybudować takie oczko wodne, jakie materiały do tego zastosować, ponieważ ma ono nam służyć kilkadziesiąt lat. Będzie tak, jeżeli dobrze dopracujemy swój pomysł.
Oprócz zdobywania o tym informacji z książek, gazet, internetu warto pójść po poradę do specjalisty, który w fachowy sposób doradzi jak najkorzystniej stworzyć zbiornik wodny. Jeśli oczko umieścimy w odpowiednim miejscu naszego ogrodu to może to spowodować, że nasze mieszkanie stanie się lepiej oświetlone.
W zbiorniku wodnym można umieścić różne rodzaje roślin, a także ryby. Warto ozdobić roślinnością powierzchnię obok oczka. Jeśli ma być jej bardzo dużo to należy je umieścić w miejscu, w którym będzie dochodziło dużo promieni słonecznych. Nie może być to jednak otwarta przestrzeń. Powinien stać obok jakiś krzew bądź drzewo, które latem w upalne dni osłoni wodny zbiornik. Żeby oczka wodne w ogrodach były czyste powinny być głębokie i duże. W małych trudniej utrzymać porządek. Oczka wodne w ogrodach są piękne o każdej porze roku. Jednak jest jedna taka pora roku, w której wszystko budzi się do życia i wtedy zbiornik wodny jest najpiękniejszy - wiosna.
Bardzo ważne jest to, aby w okresie wiosennym rozpocząć filtrowanie wody. Filtr należy umieścić w takim miejscu, aby nie dochodziło do niego słońce. Zakłada się go w celu oczyszczania wody, dzięki czemu rozwijają się bakterie przyjazne, a te szkodliwe są eliminowane.
Rośliny, które nadają się do ubarwienia oczek wodnych w ogrodach dzielą się na kilka rodzajów: rośliny wodne (lilia wodna, okrężnica bagienna, rozpław sercowaty), rośliny pływające (hiacynt wodny, pływacz zwyczajny, kotewka orzech wodny), rośliny podwodne (wywłócznik brazylijski, jaskier wodny, moczarka kanadyjska), rośliny nabrzeżne (pałka wodna, trzcina pospolita, łączeń baldaszkowaty), rośliny błotne i bagienne (żabieniec drobnokwiatowy, strzałka wodna, niezapominajka wodna).
W oczkach wodnych w ogrodach żyją również zwierzęta. Można tam spotkać następujące ryby: złotą rybkę, różankę, słonecznicę, karpie Koi. Oczko wodne w ogrodzie to doskonały pomysł na upiększenie terenu wokół swojego domu. To dobre rozwiązanie dla miłośników natury, którzy z pasją będą pielęgnowali swój przyrodniczy skarb.

http://www.sklepoase.co
 

Iglaki w ogrodzie

Iglaki mają sporo zalet: większość z nich jest zimozielona - a więc są atrakcyjne przez cały rok, nie wymagają przycinania, nie gubią igieł.


W sprzedaży jest bardzo dużo gatunków i odmian iglaków różniących się wielkością oraz pokrojem. Różne jest też zabarwienie igieł. Zabarwienie roślin posadzonych w słonecznych miejscach jest bardziej intensywne niż tych na stanowiskach zacienionych.
  • Iglaki kolumnowe nadają się na żywopłoty i do sadzenia w grupach. Są też świetnym materiałem na przesłony dzielące przestrzeń ogrodu i zasłaniające mniej atrakcyjne części działki.
  • Iglaki płożące można zastosować zamiast trawnika. Doskonale prezentują się na wszystkich pochyłościach, skarpach i skalniakach.
  • Iglaki o nietypowych kształtach dobrze wyglądają posadzone pojedynczo na trawniku, przy tarasie i wszędzie tam, gdzie można docenić ich niezwykłą formę.
Rośliny iglaste w okresie od wiosny do jesieni powinny tworzyć konstrukcje ogrodu, stanowić jedynie tło dla roślin liściastych o ozdobnych kwiatach oraz dla bylin. Klasycznym zestawieniem jest połączenie iglaków z irgami, pięciornikami oraz różnymi berberysami i tawułami o barwnych liściach. Dobrym towarzystwem dla iglaków są róże pnące i krzewiaste. Sadzenie ich wśród iglaków pozwala na ukrycie ich sztywnych kolczastych pędów w okresie, gdy są bez liści. Dopiero zimą, kiedy gatunki zrzucające liście przechodzą w okres spoczynku, rośliny iglaste wysuwają się na pierwszy plan, sprawiając, że ogród jest pełen zieleni.
Większość iglaków najlepiej rośnie w żyznej, lekko kwaśnej i wilgotnej glebie, ale zadowala się też przeciętnymi glebami ogrodowymi. Źle rosną na podmokłych i gliniastych z wyjątkiem cyprysika błotnego. Najbardziej wymagające są jodły, które nie znoszą suszy i upałów, lubią wilgotne powietrze. Wyjątkiem jest jodła kalifornijska, która jest odporna na suszę i dobrze rośnie nawet w niezbyt urodzajnych miejscach. Razem z nią można sadzić świerki kłujące oraz sosny. Najmniejsze wymagania glebowe mają jałowce, które - jak wskazuje nazwa - dobrze rosną na jałowych i suchych glebach.
Iglaki mogą rosnąć zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Wyjątkiem są modrzewie, świerki, sosny, jałowce oraz wszystkie iglaki o barwnych igłach, które powinny rosnąć w pełnym słońcu. Natomiast cisy lubią stanowiska nawet w głębokim cieniu.
Kupując rośliny, należy zwrócić uwagę na to, by były kształtne, a ich igły miały intensywną barwę. Podłoże w pojemniku powinno być przerośnięte korzeniami, ale nie mogą tworzyć pod donicą maty. Podłoże musi być wilgotne. Z roślin sprzedawanych wiosną i jesienią z bryłą ziemi należy wybierać takie, których bryła jest jak największa.
Iglaki należy sadzić w takiej odległości jeden od drugiego, żeby mogły swobodnie się rozrastać bez konieczności przycinania ich już po kilku latach. Drzewa iglaste sadzi się co 3-5 m, krzewy co 1-3 m, a rośliny płożące do okrywania powierzchni zamiast trawnika - 2-3 szt./m2. Rośliny sprzedawane w pojemnikach można sadzić od wiosny do jesieni. Rośliny z bryłą ziemi sadzi się od połowy kwietnia do połowy maja oraz od połowy sierpnia do połowy października. Przed posadzeniem rośliny należy podlać.
Rośliny iglaste nie muszą być przycinane. Należy usuwać jedynie pędy uszkodzone, przemarznięte, zasychające lub jeśli rośliny są zbyt gęsto posadzone. Iglaki są często przycinane po to, żeby ograniczyć ich rozmiary lub w celu nadania im kształtu, najczęściej kuli albo stożka.

Trendy aranżacyjne na wiosnę 2011 - drewno zapanuje w ogrodzie

No i doczekaliśmy się – wiosna zawitała na dobre w polskich ogrodach. Miłośnicy ogrodowych aranżacji i innowacji: do dzieła! Pozaglądajmy do pobliskich centrów ogrodniczych, sięgnijmy po magazyny i do ulubionych stron internetowych w poszukiwaniu świeżych inspiracji dla naszego ogrodu.

Co będzie na topie w tym sezonie? Prostota i równowaga formy i kolorystyki, a także klasyczne ponadczasowe materiały, akcesoria, niezależnie od zastosowanej stylizacji.
Miejsce do relaksu
Proste konstrukcje z drewna klejonego: pergole drewniane, nowoczesne wiaty ogrodowe, tarasy i altany to niezbędne elementy ogrodowego wnętrza. Zadaszenia drewniane dają nam miejsce do odpoczynku na łonie natury, a przy tym cień i schronienie przed opadami.
Prostota i uniwersalność
Odchodzimy w tym sezonie od akcesoriów przeładowanych dodatkami i z bogatą ornamentyką (oczywiście wyjątkiem są wyraźnie stylizowane ogrody tj. barokowy). Proste konstrukcje, wykonane z buku, dębu lub sosny. Sprawdźmy teraz, które elementy, i w jakiej postaci, mogą zostać zastosowane w dwu zupełnie odmiennych
Drewno w ogrodzie w stylu rustykalnym
W tego typu ogrodzie dużo się dzieje – pełen jest akcesoriów i roślin. Charakterystycznymi elementami będą oczywiście wszelkiego rodzaju płotki, balustrady, pergole. Ogród wiejski cechuje też to, że harmonijnie komponuje się z otaczającym krajobrazem. Sadzimy w nim rośliny pospolite i powszechnie znane. Pamiętajmy, że ogród rustykalny jest naturalny i swobodny. Tutaj, nawet jeśli zdecydujemy się na wstawienie altany ogrodowej bądź pergoli, nie powinna ona być elementem dominującym. Dobrze sprawdzi się tu natomiast oczko wodne z kładką, mostkiem drewnianym lub podestem.
Drewno w ogrodzie modernistycznym
W tym przypadku minimalizm, prostota i harmonijne połączenie form i materiałów (np. aluminium i drewna) to nienaruszalne zasady. Wspaniale w nowoczesnym ogrodzie prezentują się tarasy drewniane, bez zbędnych ozdobników w postaci balustrad (ewentualnie ze szklanym ogrodzeniem) a także zadaszone tarasy, przypominające werandy. To miejsce posłuży za kąt jadalny i wypoczynkowy, Wewnątrz ogrodu zamiast klasycznej altany ogrodowej możemy zainstalować coś nowoczesnego, a przy tym stylowego – pergolę drewnianą w stylu japońskim – ta stylistyka doskonale sprawdza się w nowoczesnym ogrodzie. A rośliny? Zgodnie z zasadą: nie ilość, ale jakość ma znaczenie. W tym ogrodzie zamieścimy zatem: kilka donic z dużymi charakterystycznymi roślinami (wybór zależny od gustu właściciela), niewielki skalniak i kilka drzewek, w zależności od wielkości powierzchni.
Szukasz własnego pomysłu na ogród? Wyjdź z domu i obserwuj świat dookoła – inspiracje same się pojawią. Baw się dobrze – urządzanie to przygoda!

piątek, 1 kwietnia 2011

Jak efektywnie wykorzystać powierzchnię małego ogrodu?

Ograniczona powierzchnia ogrodu nie zmusza Cię do rezygnacji ze wszystkich ciekawych pomysłów na jego aranżację, tj.: klomby, skalniaki, fontanny, huśtawki czy zadaszone kąciki.

Chociaż współczesna aranżacja ogrodów skupia się głównie na ekspansywnych projektach wielkich areałów, to mimo że nie dysponujesz dużą powierzchnią, również możesz stworzyć wymarzony, nastrojowy ogród, adekwatny do stylu Twojego domu. Wystarczy trochę wyobraźni.
Wyczucie smaku i obrazowe myślenie są niezwykle pomocne przy aranżacji ogrodu, ale zasadniczą drogą, jaką dochodzi się do perfekcji w projektowaniu tej przestrzeni jest praktyka. Próbuj zatem, nie obawiaj się, testuj nowe pomysły, mieszaj ze sobą style, baw się formami i aranżacjami - rób to wszystko dosłownie na własnym podwórku. Podczas takiego treningu mogą pojawić się pomysły rozwiązań, których dotąd nie brałeś pod uwagę.
Zabawa i kreatywność to jedno, ale planując zagospodarowanie małego ogródka należy przestrzegać kilku ważnych zasad:
1.Minimalizm
Na małej, ograniczonej przestrzeni każda dodatkowa rzecz, każdy kamień czy mebel wydają się znacznie większe. Jeżeli zatem rozważasz zainstalowanie w ogrodzie huśtawki albo stolika i krzeseł, pomyśl o ich wariantach „light" - składanych i przenośnych (aluminiowe lub plastikowe są szczególnie polecane). Będziesz mógł je dowolnie przemieszczać i chować, kiedy nie będą Ci potrzebne.

2.Porządek
Podstawowa zasada aranżacji każdej przestrzeni, nie tylko ogrodu. Porządek można osiągnąć poprzez dopilnowanie symetrii (jak w ogrodach formalnych), np. poprzez: kompozycję kilku określonych kolorów kwiatów bądź harmonijny dobór ich różnych gatunków. Porządek nie musi jednak być wyraźnie zaznaczony, może być bardzo subtelny, intuicyjny. W małym ogródku dobrze jest zaplanować dwie części: kwiatową (dekoracyjną, opcjonalnie z kącikiem warzywnym) oraz tzw. Strefę relaksu, w której będziesz spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi, w której postawisz pergolę lub małą altankę. Obie części można natomiast harmonijnie połączyć za pomocą
roślin, np. Małych krzewów. Dobrym rozwiązaniem w małym ogrodzie jest wykorzystanie elementów wiszących (skrzynek, doniczek etc.), które pozwolą Ci cieszyć się różnorodnością hodowanych roślin, a nie zabiorą przy tym niezbędnej przestrzeni ogrodu.

3.Harmonia
Poszczególne części ogrodu muszą ze sobą współgrać i tworzyć spójną, sensowną całość. Harmonię łatwo osiągnąć poprzez wybór odpowiedniej palety kolorów kwiatów i akcesoriów ogrodowych. Dobrze dobrana kompozycja, regularne powtórzenia kolorów (np białego, błękitnego i granatowego) nadadzą ogrodowi rytm, ożywią go i uczynią optycznie szerszym.

Nowe trendy w aranżacji tarasów ogrodowych

Sezon letni to między innymi czas błogiego wylegiwania się w ogrodzie, wieczornych spotkań przy grillu z przyjaciółmi i rodziną, a także domowych imprez do białego rana na świeżym powietrzu. Chcesz zaskoczyć znajomych nową, świeżą aranżacją swojego ogrodu? 




Przeczytaj poniższe porady i stwórz swój własny, niepowtarzalny taras ogrodowy. To już ostatni dzwonek - lato właśnie się rozkręca...
Poniżej opisano pokrótce nowe trendy i dwa zupełnie różne style aranżacji tarasów ogrodowych. Są to tylko wskazówki, które być może okażą się inspirujące dla osób chcących urządzić swój własny taras.
Tarasy drewniane na topie
Tradycyjne tarasy ogrodowe w naszej strefie klimatycznej wykonuje się głównie z terakoty lub kostki, z racji niskich kosztów i wysokiej trwałości tych materiałów. Obecnie jednak styliści ogrodowi (a także użytkownicy) skłaniają się ku tarasom drewnianym, które wnoszą do ogrodu nieco egzotyki, dają przyjemne poczucie ciepła (można po nich chodzić nawet na boso, co w przypadku kamiennego podłoża jest niemożliwe), a przy tym są praktyczne i trwałe. Najmodniejsze obecnie materiały, z których wykonuje się tarasy drewniane to egzotyczne: teak, bankirai oraz ipe. Niesłabnącą popularnością cieszą się jednak również bardziej pospolite, tańsze gatunki tj. sosna, mahoń, akacja, modrzew (rzadziej dąb).
Tarasy drewniane doskonale komponują się z każdym wnętrzem i ogrodem. Jako elementy „z pogranicza" domu i ogrodu, harmonijnie łączą one przyrodę ze strefą mieszkalną, dając poczucie sielskości - to chyba ich najważniejsza zaleta.
W jakim stylu urządzić taras drewniany?
taras kolonialny
Chyba najbardziej urokliwy ze stylów tarasów ogrodowych, obecnie znów doceniany. Na podłoże takiego tarasu najlepszym materiałem jest drewno teakowe, ale mahoń czy modrzew również dobrze się sprawdzą. Obowiązkowym elementem tarasu kolonialnego są drewniane ogrodzenia z geometrycznymi ornamentami, najlepiej o strukturze plecionej (rattanowe lub trzcinowe). Panować tu musi jednak umiar, wszelkie kwieciste motywy lub bogate inkrustacje nie są wskazane (jeśli chcesz zaszaleć z ozdobami, możesz umieścić w ogrodzeniu elementy symboliczne ornamentyki afrykańskiej: solarne, agrarne lub lunarne itp.), bądź przyozdobić je np. beżowym sznurem.
Dla podkreślenia nastroju warto również zaopatrzyć taras w kotary lub baldachim w jasnym kolorze (piasek, beż, biały), przywodzące na myśl moskitierę na tarasie w dalekiej Afryce. Meble (drewniane, rattanowe itp.) powinny także korespondować z całością i zawierać materiały oraz elementy ornamentyki tarasu.
minimalizm
Dla tych, którzy cenią sobie porządek, symetrię i nowoczesność, ta opcja jest szczególnie polecana. W tym wypadku dobór materiału nie gra większego znaczenia. Drewniane tarasy w stylu nowoczesnym cechuje czysta forma, prostota i ascetyczny brak ozdobników. Podłoże powinno być gładkie, w jednolitym kolorze (kontrastującym z kolorem ścian domu). Dodatki tj. baldachimy czy ogrodzenia, ani wszelkie ozdoby nie pasują do tarasu minimalistycznego. Dobrze komponują się z nimi natomiast drewniane zadaszenia, również proste i jednolite. Dla przełamania stylu warto wprowadzić tu element zaskoczenia i np. przerwać symetrię poprzez lekkie przechylenie kąta zadaszenia lub użycie niepełnej formy geometrycznej - możliwości jest mnóstwo, wszystko zależy od pomysłowości właściciela i powierzchni ogrodu.
Powyższe przykłady zawierają modelowe, najważniejsze wyznaczniki stylów aranżacji tarasów ogrodowych. Aby jednak stworzyć własny, unikalny taras, warto szukać inspiracji w internecie, łączyć style, przełamywać porządek, słowem - eksperymentować.

Urządzamy taras

Taras, szczególnie na niewielkich działkach często stanowi prawdziwą ozdobę całego ogrodu. Najczęściej tuż obok niego - jeśli położony jest nisko - sadzi się rośliny na rabatach. Ale przede wszystkim na tarasie stawiamy rośliny w donicach.

Można wtedy zdecydować się bądź to na rośliny sezonowe, bądź to na rośliny wieloletnie. Dzięki roślinom sezonowym taras co roku będzie prezentował się inaczej. Przede wszystkim ustawia się na nim begonie, pelargonie oraz petunie. Ale mogą to być również kocanki włochate, koleusy, lantany, bakopy, werbeny czy heliotropy. Ich podstawową zaletą jest to, że obficie i bardzo długo kwitną, nawet do pierwszych mrozów.
Na zimę można je schować w chłodnym, ale widnym pomieszczeniu. Najczęściej jednak traktowane są one jako rośliny jednoroczne. Do donic nadają się także rośliny, które zwykle sadzi się na rabatach, czyli stokrotki, niezapominajki, bratki, godecje, żeniszki, nasturcje, lobelie. Taras mogą również zdobić pnącza takie jak groszki pachnące, wilce, tunbergie i fasole. Jeśli zaś chodzi o rośliny wieloletnie to zwykle do donic na taras przeznacza się gatunki mało wymagające, których ozdobne liście zdobią to miejsce od wiosny do późnej jesieni. Wśród nich wyróżnić można rośliny zimozielone.
Rośliny, które mają podobne wymagania można sadzić w tym samym pojemniku. Trzeba jednak uwzględnić czy dany gatunek lubi słońce, czy cień, czy preferuje glebę wilgotną czy też suchą. Do donic świetnie się nadają takie byliny jak: bergenie, dzwonki, barwinki, goździki, juki, pierwiosnki oraz trawy. Wśród krzewów liściastych dobrze wyglądających i przyjmujących się w donicach najczęściej wymienia się azalię japońską, karaganę syberyjską, tawuły, klon palmowy i wiele innych. Natomiast krzewy liściaste zimozielone to przede wszystkim bukszpan, różanecznik, pnącza zaś - bluszcz, powojniki, winobluszcze oraz hortensja pnąca.
Rośliny powinny być sadzone w pojemnikach, których charakter nawiązywać będzie do całości ogrodu i przestrzeni wokół budynku. Wśród donic - jakie szczególnie polecane są przez wszelkie porady ogrodnicze  - wymienia się donice z mrozoodpornej terakoty oraz drewniane skrzynie. Muszą być przecież to pojemniki odporne na mróz, bo rośliny często zimują na dworze. W pojemnikach powinny znaleźć się otwory, które odprowadzą nadmiar wody. Nie powinny one stykać się z tarasem. Można użyć w przypadku małych donic podstawek, skrzynie zaś postawić na listwach.
Na dnie pojemnika nasypuje się drenaż składający się z 10-centymetrowej warstwy żwiru. Żwir przykrywa się włókniną i nasypuje się warstwę urodzajnej ziemi. W przypadku dużych pojemników warto w ich wnętrzu umieścić styropian o grubości ok. 3 cm, który ociepli korzenie roślin. Pamiętajmy o zrobieniu w styropianie otworów odpływowych dla wody. Skrzynie wykonane z drewna wykłada się od środka folią hydroizolacyjną i zabezpiecza specjalnym impregnatem do drewna. Również w folii należy zrobić otwory odpływowe dla wody.
Aby przygotować ziemię dla roślin należy wymieszać ziemię kompostową (którą może zastąpić żyzna ziemia ogrodowa), odkwaszony torf oraz gruboziarnisty piasek. Piasek można zastąpić znacznie lżejszym perlitem. Jeśli w donicach uprawiać będziemy rośliny z rodziny wrzosowatych to należy użyć kwaśnej gleby. Aby ją przygotować trzeba w równych proporcjach zastosować kwaśny torf, przekompostowaną korę oraz ziemię kompostową.
Rośliny rosnące w doniczkach są szczególnie narażone na przesuszenie, dlatego należy je regularnie podlewać, a podczas upałów nawet codziennie. I tu pomocny jest system automatycznego nawadniania.
Jeśli zaś chodzi o nawożenie to najczęściej w przypadku roślin w donicach stosuje się nawozy wolno działające. Rośliny nawozimy wtedy raz w roku, wiosną. W ten sposób minerały pobierane są przez korzenie rośliny powoli i sukcesywnie w nią wnikają. Dostępne są również nawozy rozpuszczane w wodzie. Takie nawożenie należy koniecznie zakończyć już z początkiem sierpnia. Jeśli przedłużymy nawożenie rośliny mogą nie zdążyć z przygotowaniem się do zimy, a w efekcie mogą przemarznąć.
Na tarasie często sadzi się zioła w doniczkach. Macierzanka, melisa, mięta czy lawenda przyjemnie pachną. Równie przyjemnie pachną i pięknie ozdobią taras rośliny takie jak maciejka, rezeda czy lewkonia.

Potpourri, a zapach zagości w twoim domu

Czy chcesz, aby w twoim domu gościły zapachy z ogrodu to ten artykuł jest dla ciebie. Potpourri to kwiaty gwarantujące ożywczą woń w twoim domu. Tylko od ciebie zależy, co zrobisz.

 
Martwe kwiaty na potpourri
Gromadzimy płatki kwiatowe, ogławiamy róże układamy je w koszyku, do całkowitego wyschnięcia kiedy są suche ale jeszcze giętkie, układamy je warstwami w misce na przemian z solą kuchenną. Po 2-3 tygodniach otrzymujemy pachnącą masę. Rozkruszamy wówczas tą mieszaninę rękami, dodając około 50 g utrwalacza, np. korzenia kosaćca, który można dostać w sklepie zielarskim oraz wysuszone skórki z owoców cytrusowych takich jak pomarańcze, cytryny, mandarynki i inne. Następnie szczelnie przykrywamy miskę na okres 3-6 miesięcy, zanim użyjemy mieszanki, która rozsieje swoje zapachy na całe otoczenie.

Rozsiewanie pięknych zapachów
Potpourri możemy rozkładać po całym domu w ozdobnych misach czy w przeróżnych pojemniczkach, można np. włożyć do małych woreczków i powiesić na grzejnikach, w szafie na ubrania, w kuchni czy łazience, a nawet w poduszkach, pomiędzy poduszkę i poszewkę. Kiedy zapach potpourri zaczyna słabnąć, dodajemy kilka kropli brandy lekko mieszając palcami a zapach powróci i jeszcze długo będzie pachniało w całym domu.

Odrobina Historii
Potpourri w tłumaczeniu z języka Francuskiego oznacza zgniłą lub cuchnącą doniczkę. Nie odnosi się to jednak do kwiatów, które są w niej zawarte, ale do efektu, który powoduje sól użyta w procesie suszenia. Powoduje ona przekształcanie płatków w brązową gnijącą masę, zanim wyschnie i dojrzeje. Odmiany potpourri były używane już w czasach biblijnych, kiedy mieszkańcy pustyni wkładali torebki z pachnącymi ziołami do swoich toreb czy ubrań aby słodko pachniały. Praktyki te były stosowane w średniowieczu, kiedy przyprawy korzenne zioła czy kwiaty pachnące rozsypywano na podłogach aby zmienić nie zdrowy zapach. Dzisiaj możemy wyprodukować wspaniale pachnące potpourri, które zawierają lawendę, róże, owoce jagody, wiosenne kwiaty liście, przyprawy korzenne czy zapach drzew i krzewów iglastych, można je dobrać do każdego pokoju i każdego domu oddzielnie. Miłych zapachów!
Zrób to sam w swoim domu, a piękny zapach kwiatów Potpourri szybko go nie opuści. Zapraszam na stronę: http://drzewki.blogspot.com/